Best Lavani to listen for...!

Recently, Marathi Sa Re Ga Ma Pa showcased this beautiful marathi lavani, sung by Urmila Dhangar in the show. However, original one is sung by none other than Sulochana Chavhan.
It is truely an ultimate, romantic lavani, each and every Marathi Rasik should listen to...

here are the words...and link

http://www.youtube.com/watch?v=7IcZ03_G1kQ


Song: Kalidar Kapuri Paan
Movie or Album: Swargandh - Sulochana Chavan
Singer(s): Sulochana Chavan
Music Director(s): Shriniwas Khale
Lyricist(s): RAja Bade

kalidar kapuri paan kowal chan keshari chuna
rangla kaath kewad warkhacha vida ghya ho manramana

barik supari nimchikani ghalun
jaipatri velchi lavang wari dabun
bandhale tae ya kudit panchpran
ghya rangat kari marduni chaturdshguni skhya sajna

kamrecha zulta zok nor bindhok uri mavena
kajali najr chinimim chandani raina
chedita laladi mulam tumchi gulam zale sajna
payi painjan channk chaina

Fun of the day

My wife and I were in the car and headed towards vote-casting. It happened this way that we were having our baby in arms as we couldnt let here at home to my Nani. My parents also were with me. So, we kept our baby with my parents and went for the voting.
Unfortunately, my voting center and that of my wife's were at different location. So my wife returned back to the car and allowed my parents to go for vote casting.
Till the time I returned to the car, found that no car windows are getting operated. Tried alot but in vain. Wife said is there anything because of her, I said no. I started the car and then once again gave a try to operate the windows, but no! What to do? Returned home with windows open. Had to took out all the belongings out of the car. Had to park my car to the wall side as close as possible. By the time many people told me that car windows are open and why am I letting that way? Didnt want to show my inability to them I just smiled and said I am cming back in a moment.
I couldnt find any other way than calling a mechanic.
And guess what, I realised that I am a big fool. My car was having a feature to lock the windows, which was unintentionally pressed by my wife when she was alone with the baby in the car!
Hahaha....for the past 3 years, I never operated that feature and hence I totally forgotten that.

Voting Experience

Assembly elections in Maharashtra, India, took place on 13th Oct, 2009. I too was enthusiast about that. Wanted to apply the ink on my finger again. As you know, it always become a dilemma on vote casting. Who is a right candidate in my constituency?

So, I started my studies, looked around the pune.gov.in for the affidavites of the election candidates. Many of reknown party candidates were having criminal background with them. Rest of the members were truely unknown for me. It was irritating for me to know about the nature of the candidates those make their presence. But, vote casting was important, wanted to have an active role in deciding the candidate in my area. Wanted someone should be held responsible for the developmental issues.
On a rational basis, decided the candidate and voted for him.

Announcing daughter's name

This Sunday was a very special day in our life. An occasion being the Naming Ceremony for our little princess!
Now onwards, little princess will be known by the name - Mihika (meaning mist/fog in Sanskrit).
It would have been great to see you at the occasion and blessing Mihika, but couldn't make it possible.
We, my wife and I, were thinking that, Mihika is going to be first child in Pune whose name is 'Mihika'. But, it just took less than 24 hours for me to know that people in my contacts know 4 such Mihikas in town!!! And one of my colleague came rushing to me saying that her baby is also named as 'Mihika' and she's grown up to 1 year plus! Hahaha...that was nice!!

Going Traditional

It's an occasion to do something different, rather wear something which is very unusual in corporates, industries, offices. What am I talking about? Yes folks, today is a special day in office on the arrival of festive seasons..., no other than the king of all festivals in India, it's Diwali to arrive in couple of days from now. Our office going in a different way, for 1 day, to celebrate the joy of festival and festival of lights...!
It is a day to be in different attire, it's a day not to be in formals and casuals too! It's a day to be traditional...!!!And amazing response from all colleagues out here in office. And, I am sure that this is gonna a complete traditional feeling in all minds, so do I! This is something to offer respect to your culture. To feel good and proud about it. To feel more comfortable and more attractive. To feel that workplace is a place of celebration. To feel this something which is special, emotional, occasional moment from the bottom of your heart.
Look around, it's colours, it's dhoti's, it's kurtas, it's shervanis, it's saries, and evry other form of going truely traditional. Showing a great proof of truely integrable part of society and culture.
From boss to member of team, from ground floor to top, evryone and every where it is a joy, joy and joy...
Come, let's celebrate this festive and let's take a curvy trun today and make our life to remember a special day - a traditional day!

Duke's Nose

This sunday we 6 people went for a trek, a trek to 'Duke's Nose'. It is also called as 'Nagphani' in local language.
We started the trek right from the Khandala Railway Station. None of us knew the path. We just went on asking local people and travelled. At one point, we missed the right path and reached to a hill just beside of 'Dukes Nose'! What a pity!!
We returned to the point where we felt that we had taken a wrong path. Fortunately another village-man guided us the right path and within 2 hours we were on top of Dukes!

The view from the top is awsome! You can see Pune-Mumbai Express Way, Railway line and beautiful valleys(in rainy season).

Make sure that you have plenty of water while climbing up. There is no water on the top. Only one small temple.
Also, beaware of the right path, there are lots of chances that you may land up into a vague direction.

ताम्हीणी-मुळशी

या रवीवारी ताम्हीणी - मुळशीला जाण्याचे अचानक ठरले...दुपारची वेळ होती, मस्त वातावरण बाहेर, आकाशात ढगांनी गर्दी केली होती पण पाउस नव्हता...

ताम्हीणी - मुळशी रोड़ तसा आता झकास जाला आहे...गाड़ी सुसाट धावू लागली, जस-जसे आम्ही ताम्हीणी - मुळशी कड़े सरकू लागलो, तसे ढगांनी अजुनच जास्त गर्दी केली... आणि बघता बघता पाउस आला..वाह उस वक्त कि कुछ और ही बात थी दोस्तो। गाडीत लतानी गायलेली गाणी या वातावरणात अजुनच कातील वाटू लागली....अहाहा...अगदी "क्या मोसम है ए दीवाने दिल....चल कही दूर ....निकल जाये..." किशोर आठवला...

मुळशी धरण ओलांडले आणि बास... निसर्ग दोन्ही हात जोडून स्वागतास समोर होता... डोंगर हिरवेगार... , ढगांनी डोंगर माथा व्यापलेला ... रिम-झिम...पाउस.... वेगळाच फ्रेश हिरवा रंग घेवून भाताची शेते चहु- वर पसरली होती ... हवेतील ओलसर पणा... स्वच्छ शुद्ध हवा ...गार वारा... classic...romantic

अजुन पुढे गेलो, डोंगर कुशीमधे लपलेले असंख्य धबधबे...चंदेरी किनार ओढत कोसळत होते...
एकीकडे डोंगर आणि दुसरीकडे मुळशी धरणाचे backwater....केवळ अप्रतीम असा नजारा...

लोकांची गर्दी टाळत आम्ही मग backwater च्या दिशेने गेलो आणि पाउस सुरु झाला ...जोराचा वारा... मन-ही ओले चिम्ब भिझून गेले (...हाहा ..अगदी पुस्तकी शब्द वापरायचा मोह झाला इथे..)

या पावसाळयात एकदा तरी नक्की जावुन या...मनसोक्त पावसांत भिझण्याचा आनंद लुटून या!!!!

काही चांगल्या ग़ज़ल...

अवध्या....मित्रा ...धन्यवाद ...

काही चांगल्या ग़ज़ल...

1) Kal chaudavi ki raat thi -- Ghulam Ali
2) Kal chaudavi ki raat thi -- Jagjeet Singh (it is different, but I like Ghulam ali's better)
3) Faasale Aise bhi honge - Ghulam Ali
4) Hum ko kisake gham ne maara -- Ghulam ali (ya ganyachach start la to sher ahe..)
5) Rafta rafta wo mere -- Mehendi hasan
6) Hangama hai kynu -- Ghulam Ali
7) Patta patta boota boota-- Ghlam Ali
8) ye baate zuti bate hai --- Ghlam Ali
9) Yeh dil ye pagal dil mera awaragi -- Ghlam Ali
10) Apani Dhoon main raheta hoon - Ghulam Ali
11) Dil main ek laher si -- Ghuam Ali
12) Chupke chupke -- Ghulam ali
13) Ab ke hum bichade -- mehandi hasan

लाजून हासणे ...

गीतकार
:मंगेश पाडगांवकर
गायक
:पं. हृदयनाथ मंगेशकर

लाजून हासणे अन हासून ते पहाणे
मी ओळखून आहे, सारे तुझे बहाणे

डोळयांस पापण्यांचा का सांग भार व्हावा?
मिटताच पापण्या अन् का चंद्र ही दिसावा?
हे प्रश्न जीवघेणे हरती जिथे शहाणे

हाती धनुष्य ज्याच्या, त्याला कसे कळावे
हृदयात बाण ज्याच्या, त्यालाच दुःख ठावे
तिरपा कटाक्ष भोळा, आम्ही इथे दिवाणे

जाता समोरुनी तू, उगवे टपोर तारा
देशातूनी फुलांच्या आणी सुगंध वारा
रात्रीस चांदण्यांचे, सुचते सुरेल गाणे

ग़ज़ल बाराखाडी

ग़ज़ल बनते ती काही नियम अनुसरुन्....
आपण काफिया आणि रदीफ़ काय असते ते पाहिले आहेच - काफिया म्हणजे आपले यमक आणि रदीफ़ म्हणजे अंत्य-यमक!

"सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या" ही सु-प्रसिध्द मराठी ग़ज़ल अणि ग़ज़ल नियम कसे आहेत ते बघुयात...

- 2 ओलिंच्या कवितेला 'शेर' म्हणतात ...आणि असे किमान ३ ते ५ शेर घेवुन ग़ज़ल बनते!
......."सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या" मधे 4 शेर आहेत
- पहिल्या शेर मधे ग़ज़ल मधील 'ज़मीन' बनते....'ज़मीन' म्हणजे आपण त्यास 'थाट' म्हणु शकतो...... ........'अकेलापन' थाट "सुन्या सुन्या " मधे...
- ग़ज़ल मधील पहिल्या शेर मधे पहिल्या ओलित यमकास सुरुवात मिलते
........ 'गीत गात' ही यमकास सुरुवात करून देणारा शब्द तर दुस-या ओलित - ' चांद रात ' हे यमक...आणि 'आहे' हे अंत्ययमक...
- पुढे प्रत्येक शेर मधे दुस-या ओलित यमक आणि अंत्य-यमक जुलले पाहिजे
......'आरशात', 'पारिजात', 'अंतरात' हे यमक आणि 'आहे' हे अंत्य-यमक येत आहे...

सुन्या सुन्या मैफिलीत माझ्या
तुझेच मी गीत गात आहे
अजुन ही वाटते मला की
अजून ही चांद रात आहे

कळे ना मी पाहते कुणाला
कळे ना हा चेहरा कुणाचा
पुन्हा पुन्हा भास होत आहे
तुझे हसू आरशात आहे

सख्या तुला भेटतील माझे
तुझ्या घरी सूर ओळखीचे
उभा तुझ्या अंगणी स्वरांचा
अबोल हा पारिजात आहे

उगीच स्वप्नांत सावल्यांची
कशास केलीस आजर्वे तू
दिलेस का प्रेम तू कुणाला
तुझ्याच जे अंतरात आहे

- कवि सुरेश भट

काफिया अणि रदीफ

ग़ज़ल मधे काफिया अणि रदीफ याचे महत्त्व आहे...
काफिया म्हणजे मागोमाग चालणारा...पाठोपाठ येणारा.... आणि रदीफ म्हणजे.... अरबी lok उंटस्वार किंवा घोडेस्वार यांच्या मागे बसणार्या व्यक्तिस रदीफ म्हणतात...
ग़ज़ल मधे काफिया आणि
रदीफ हे कसे येतात ह्याचे स-उदहारण स्पष्टीकरण द्यावे लागेल ते मी हलुहलू देंईंन ....

गुरू शिष्य

गुरू शिष्यनाते काय विशेष असते बघा - गेले काही दिवस मी पोहणे शिकायला जातो.
मे महिना, बाल-गोपलांनी मजेत पाण्यात डुंबायाचे दिवस असल्याने, ही प्रचंड गर्दी असते जलतरण तलावावर ...
होते असे की, पोहण्याचें शिक्षक सगाल्यांकड़े लक्ष देवू शकत नाहीत ... असे होता होता, अनेक दिवस गेले, नव्याचा उत्साह ओसरला...मित्र-गण हलुहलू कट्ले, माज़ाही मूड जाऊ लागला....
पण, आजचा दिवस जरा वेगला होता म्हणायचा; सर आले, त्यांनी मला डायरेक्ट ८ फुट पाण्यात नेले, अणि पोहण्यास सांगितले.... मी जरा घाबरलो हो... एक तर नीट पोहता येत नाही, त्यात without tube!! जाले... हसू जाले आमचे तेथे .... पण एक उभारी आली मनाला ...चला सरांचे आपल्याकडे लक्ष आहे तर म्हनायाचे.... त्यांनी फक्त २ शब्द सांगितले...असे कर...असा श्वास सोडांयाचा.... जाले...ठरले मग..३ फुट पाण्यात करून पाहीले ....अगदी १० पैकी ८ नाही तरी १० पैकी ६ मार्क नक्की मिलाले असते ;)
हवे असतात फक्त २ शब्द ....अनुभवाचे आणि धीर देणारे... पाठीशी मोठे कुणी असेल तर जादुमय रीत्या मोठी कामे चुटकी-सरशी होवुन जातात....बघा पटते आहे का...!

भाव सरगम

नमस्कार,
"भाव सरगम" - हा मराठी भाव गीतांचा कार्यक्रम - पंडीत हृदयनाथ मंगेशकर यांचा आग्ला वेगला कार्यक्रम
मराठी गाणी - त्यांनी स्वता संगीतबद्ध केलेली... काहिसा वेगला असा हा कार्यक्रम...
काल अनेक कालाने जान्याचा योग आला...सुरुवात "जीवा शिवाची बैल..." ह्या ठेकेदार गाण्याने जाली...नंतर अभंग जाला - "अरे अरे द्न्याना द्न्याना ज़ालासी पावन..." हलू हलू मैफील रंगत गेली... "तू तेंव्हा तशी...", "सुन्या सुन्या मैफलीत माज्या..." ...काय वीचारता....
बालासाहेब....म्हणजे पंडीत हृदयनाथ मंगेशकर बोलावातात..त्यांच्या कन्येला - "राधेला"... तीच्या-सह म्हनायाची गाणी म्हणजे..."उजाद्ल्यावारी सख्या निघून जा घराकडे...(मईत्र्रा जीवाचे), माज़े रानी माज़े मोघा... , सुर येती विरुनी जाती...(हे गीत जीवनाचे)...
मध्यांतरनंतर गोरया देहावर्ती कांति ...", "सावर रे सावर रे... ऊंच ऊंच जुला ", "पुर्ताता ...", "सर्नार कधी हे रण कुथ्वर साहू हे घाव शीरी..." कवी सुरेश भटांची मराठी ग़ज़ल "मग माज़ा जीव तुज्या..." शेवटी भैरवी ने सांगता होते....

Shri Ganesha!

Shri Ganeshay Nama!
Pahila post - Mitravarya Kavi Pardeep Natekar yanskadun prerit hovun maza blog vishvatil pravesh. 'Gazal' he nav keval tykshani suchalel nav asun tyacha arth asa ajibat nahi ki mi ithe fakt gazals post karnar. Gazal ha shabd far udatta ahe...thor ahe... Gazal mhanje karunya, Gazal mhanje antakarnatil bhav, gazal mhanje nishabd bhavana...ani gazal mhanje khup kahi! Pandit Hridaynath Mangeshkaranchya 'Bhav-Sargam' Karyakramat tyanni 'Gazal' ya shabdacha arth asa sangitala - Shikari jenvha harinache shikar karnar...dhanushya rokhun dharnar ani tyaveli harinachya dolyat je karunyamay bhav yetil, te mhanje 'Gazal'. Aso, hi prastavana khup zali ase vatate ahe. Chala tar bhetat rahu yethech... mazya manatil vichar umatat rahtil...roj nahi tari madhe adhe!...